Analar kuzusu, nevcivândılar,

Bizim için atâşlara yandılar,

Kaput yoktu, o sebepten dondular,

Libas diktirenler kutlu kumaştan,

Hayâ etmelidir Sarıkamış’tan!

Türkün töresinde baş eğmek yoktur!

Râm’olduk, Ulu ve tek mutlak HÂKK’tır,

Dağlar kar bürüdü, Aras kan aktı,

Saldırıyor Kars’tan, Ağrı’dan, Muş’tan,

Bir feryâd yükseldi Sarıkamış’tan!

İnsanın bedeninde rûhudur edeb.
Allah erlerinin gözü, gönlünün nûrudur edeb.

Âdem, âlem-i süflîden değil; âlem-i ulvîdendir.
Şu dönen feleğin dönüşündeki letâfettir edeb.

Eğer Şeytân'ın başını ezmek istersen,
Gözünü aç ve gör ki, Şeytân'ın kâtilidir ancak edeb.

Âdemoğlunda edep bulunmazsa; o, âdem değildir.
İnsan ile hayvan arasındaki farktır edeb.

1- Gül gibi her lazha hârekeşf-i râz etmek neden
Âh kim ben bülbülümden ihtirâz etmek neden
Arturup cevr ü cecefânı mihrün az etmek neden
 benüm çok sevdüğüm çok böyle nâz etmek neden

2- Dil tabîbisin neden bu hasteni yâd etmedün
Vermedün şâfı cevâbı hiç beni şâd etmedün
Gönlümü virâne kıldun hergiz âbâd etmedün
 benüm çok sevdüğüm çok böyle nâz etmek neden

3- Ala gözlerle alup gönlüm benüm âl eyledün
Kâmetümi dest-i cevr ile büküp dâl eyledün
Bu mezellet toprağından sonra pâ-mâl eyledün
 benüm çok sevdüğüm çok böyle nâz etmek neden

İnsan bir kere ölüyor ne fena
Bu düzeni değiştirmeli
Bir kere yaşamalı; çok çok ölmeli
En büyük kederler bizim için
Bizim için karşılıksız sevgiler
Kör kuyular, çıkmaz sokaklar bizim için
Dünyaya nasıl gelmişiz sormayın
Saygı değer annelerimiz incinmesin
Her yerim ayrı ayrı ölmeli
Yoksa ölüm yok bana dünyada
Bir kurşun beynime girsin
Bir bıçak kalbime saplansın
Kızgın bir demir dağlasın gözlerimi
Sonra gelsin bir manga asker
Sert bir komut; bir yaylım ateş
Bırak kim bağlarsa bağlasın gözlerimi.
Çok düşündüm bilek damarlarımı kesmeyi